2.6 KiB
id, title, author, layout, guid, categories
| id | title | author | layout | guid | categories | |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 2153 | Muddy Explorations | Rik | post | http://csbnw.no-ip.org:38/?p=2153 |
|
Na mijn avontuurlijke hardloopavontuur van vorige week, had ik ook vandaag zin om al hardlopend op verkenning te gaan. Terwijl het weer vorige week behoorlijk slecht was, was het nu overwegend zonnig met harde wind. Ik had dan ook niet verwacht onderweg zoveel modder tegen te komen…
Mijn bedoeling was om nu de gemiste afslag van vorige week in te slaan, maar ook nu liep het anders. In plaats van met exact hetzelfde stuk te beginnen, besloot ik een pad langs de Cairnsmill Burn te volgen. Het is me een raadsel waarom, maar het was flink aanmodderen. Gelukkig was het laatste stuk richting Mount Melville beter begaanbaar en het was opnieuw een leuk stuk door het bos de heuvel op.
De rest van de weg vervolgde ik zonder grootste problemen en ik volgde de juiste afslag. Daarna werd ik afgeleid door een hoge berg vlak langs mijn pad. Het leek me zeker de moeite waard om daarheen te rennen en het uitzicht vanaf de top te bekijken. Als een ware pantokrator heb ik een ronde om de top heen gemaakt, zie daarvoor het stuk tussen de 8 en 9 kilometer op de route. Ook hier was een soort pad dat aan de sporen te zien zowel door paarden als mountainbikers werd gebruikt. Hoe beide groepen dat doen is mij onduidelijk, want hier een daar was het opnieuw behoorlijk moerassig.
Het leek mij saai om via dezelfde weg te berg af te dalen en ik dacht via een omweggetje door een weiland verderop de weg uit te komen. Opnieuw, niets was minder waar. Ik kwam uit in een veld met paarden en talloze konijnen, avontuurlijk én natuurlijk. Uiteindelijk heb ik minstens vier weilanden overgestoken, met telkens een nieuw hek om overeen te klimmen of te slingeren. Ook kwam ik een stukje bos tegen (vlak voor 10 kilometer) waar ik diverse stroompjes moest overspringen.
Op deze manier is zo’n ronde hardlopen gelijke delen rennen, exploreren en modderen, maar de hele tijd enjoyen. Toen ik weer op de goede weg uitkwam was het nog zo’n 6 kilometer terug naar huis. Om niet alleen maar langs de weg te hoeven lopen heb ik opnieuw een pad (dit keer droog) langs de vertakkende Cairnsmill Burn gekozen. Al met al was deze ronde toch minstens 16 kilometer!
Het is duidelijk dat ik me verkennend niet snel verveel en ook langere afstanden met plezier loop. Ik was zo’n 1 uur en 40 minuten onderweg en heb daarnaast nog zo’n 10 minuten gestopt om van het uitzicht te genieten. Laat ik me binnenkort op wat serieuzere trainingen richten!