4.7 KiB
id, title, author, layout, guid
| id | title | author | layout | guid |
|---|---|---|---|---|
| 2137 | Whisky tasting | Rik | post | http://csbnw.no-ip.org:38/?post_type=ai1ec_event&p=2137&instance_id= |
Nu het tweede semester van het collegejaar 2014/2015 op de universiteit is begonnen, gaan de normale dingen weer van start. Zo ook de langverwachte tweewekelijkse whisky tastings.
Zeer toepasselijk na ons bezoek van vorige week aan de Aberfeldy distilleerderij werd deze tasting gepresenteerd door de overkoepelende Dewar’s group. Als ik het goed heb begrepen zwaait deze organisatie de scepter over diverse distilleerderijen, maar is deze op zijn beurt in handen van Bacardi. Dit maakt het geheel op het oog een verwarrende constructie. Zeker als er ook nog een soort consortium van vijf distilleerderijen is: last great malts. Het loont zeker de moeite om de video op de website te bekijken.
We zijn getrakteerd op maar liefst zeven malts van drie van de vijf verschillende distilleerderijen:
- Aberfeldy
- Aultmore
- Craigellachie
Zoals gebruikelijk waren er whisky placemats, waarop de verschillende distilleerderijen stonden aangegeven. De marketing afdeling had hier duidelijk zijn best opgedaan, want de proefnotities lieten aan fantastische beschrijvingen niets te wensen over. Er stonden echter geen aanduidingen van de diverse expressies (zoals verschillende bottelingen genoemd worden). Dit maakt het een uitdaging om uit het hoofd exact de geproefde exemplaren te reproduceren, maar op de tweede Aberfeldy na ben ik behoorlijk zeker.
De 12 jaar oude Aberfeldy is ons natuurlijk goed bekend en deze “golden dram” blijkt opnieuw perfect om de avond mee te beginnen. De oudere broer (onzeker of het 15 of 21 jaar was) heeft duidelijker langer gerijpt, want deze is veel zachter. Het langere verblijf in het vat heeft de meer uitegsproken componenten wat verzacht zonder echt extra smaak uit het hout te halen. Vanwege het meer uitgesproken karakter, prefeer ik zelf toch de 12 jaars variant.
Ik zal geen uitgebreide beschrijvingen geven van de bijzondere whiskies van Aultmore. Het is beter om deze op een goede dag zelf eens te proeven. Het blijft een merkwaardige eer om whisky te mogen proeven die ouder is dan ikzelf, zeker als er een prijskaartje van tegen de 300 pond aan hangt. Toch zou ik ook bij blind proeven de uitzonderlijke kwaliteit van dit in sherry-vat afgerijpte product waarderen, voortreffelijke diepgang!
De overtreffende trap betraden we met de malts van Craigellachie. Zoals we al hoorden bij de tasting van anCnoc wordt er gebruik gemaakt van een ouderwetse worm condensor. Verder wordt het mout gedroogd middels (rook van) een olievuur, hetgeen een interessante uitwerking heeft op het uiteindelijke product. Eigenlijk is het proeven van een serie van drie malts met verschillende leeftijden al een tasting op zich waard. Want wat zijn de onderlinge verschillen hier groot! In allen is een soort donkere, zwavelachtige ondertoon te proeven, waarbij de complexiteit met de leeftijd correleert.
Het is duidelijk dat oudere whisky niet altijd beter (lees: bijzonderder, lekkerder) hoeft te zijn en dat het echt belangrijk is om verschillende edities van eenzelfde distilleerderij te proeven. Gelukkig hebben wij hiertoe middels deze whisky tastings de mogelijkheid, waardoor we bij een toekomstig bezoek aan de whisky winkel goed beslagen ten ijs komen.
Na de hoofd-tasting kregen we nog de kans om de twee Dewar’s blends te proeven: White Label en 12 Year Old. Zoals we bij ons bezoek al hadden geconstateert zijn dit prima blends! Helaas was de standaard vanavond talloze malen hoger gezet. Waar ik een aanwezige Wale (uit Wales) eerder had horen zeggen dat de Aberfeldy “gewoon naar whisky smaakt” (uiteraard vertaald), zei een aanwezige Nederland dat de blends “nergens naar smaken” en “niet de moeite van het opdrinken waren”, zo!