14 KiB
id, title, author, layout, guid
| id | title | author | layout | guid |
|---|---|---|---|---|
| 571 | Ski Glenshee | Rik | post | /?post_type=ai1ec_event&p=571&instance_id= |
De winter lijkt in maart voorbij te zijn, maar toch lijken we er geen genoeg van te krijgen: we wilden op wintersport! Na een aantal weekeinden met veel wind waren de vooruitzichten nu prima, dus we zijn daadwerkelijk gaan skiën. Nadat een aantal collega’s had afgehaakt ben ik alleen met Hubert op pad gegaan. Het was erg handig dat deze Franse collega zijn auto heeft meegebracht, want op deze manier was het skigebied (Glenshee) maar op anderhalf uur afstand.
Omdat we al om 7 uur ‘s ochtends uit St. Andrews vertrokken waren we voor de grote drukte op de plaats van bestemming. De rit voerde langs het prachtige Schotse landschap, compleet met hooglanders, schapen en rivieren. Het huren van materiaal werd efficiënt gecombineerd met de verkoop van liftpassen en we stonden al voor 10 uur in de sneeuw! De kaart belooft zo’n 40 kilometer aan piste en voor ons als ervargen wintersporters was het de uitdaging om deze in een dag allemaal af te gaan.
Op het eerste gezicht leek dit gebied erg op wat ik gewend ben van de Franse alpen: brede pistes en hier en daar behoorlijk steile hellingen. De sneeuw was van voortreffelijke kwaliteit: geen stukje met ijs, zand, stenen of pap te bekennen. Ook was het erg rustig, zodat sommige gedeelten nog helemaal ongerept waren. Een aantal zaken was duidelijk anders. Zo waren er voornamelijk sleepliften, zodat even uitrusten tussen de afdalingen door er niet bij was. De Schotten gebruiken in geval van wachttijd voor de lift een ingenieus systeem: verschillende rijen (zie foto). Zodra de ene rij was afgelopen schuift het geheel op en zo verder, geen gedoe met poortjes!
Het weer zou ik ook zeker als zeer Schots omschrijven. Gedurende de dag wisselde de omstandigheden voortdurend tussen mistig, sneeuwend, helder en zelfs zonnig. Zo heeft het kunnen gebeuren dat we met goed zicht besloten om richting de zwarte piste te gaan om daar aangekomen in een sneeuwstorm te belanden. Uiteindelijk hebben we de meeste pistes zo’n twee of drie keer hadden gedaan, onze sprongtechnieken geoefend in het snowpark en hier en daar een stukje off-piste gedaan. Na zeven uur sneeuwpret sloten de liften en was het tijd om met een tevreden vakantiegevoel weer huiswaarts te keren.