13 KiB
id, title, author, layout, guid
| id | title | author | layout | guid |
|---|---|---|---|---|
| 1884 | Whisky tasting | Rik | post | /?post_type=ai1ec_event&p=1884&instance_id= |
Twee weken geleden was de whisky tasting in St Andrews verruild voor een evenement in Dundee en daar konden we helaas niet bij zijn. Na een maand wachten waren we dan ook extra verheugd om een zestal whiskies van onafhankelijke bottelaar Douglas Laing te proeven:
- Timorous Beastie (blend, £36)
- Provenance Dailuaine (12yo, £38)
- Old Particular Blair Athol (15yo, £70)
- Director’s Cut Glen Ord (21yo, £122)
- Clan Denny Invergordon (26yo, £84)
- Big Peat (blend, £34)
Voor deze keer heb ik extra metadata toegevoegd: de serie in cursief, tussen haakjes de leeftijd en prijs en zelfs afbeeldingen van de flessen:
Ook verdiend de term onafhankelijke bottelaar uitleg. Dit is een (familie)bedrijf dat van uiteenlopende distilleerderijen (zo’n 100!) vers gedestilleerde drank of alreeds in vaten gerijpte whisky koopt. Vervolgens wordt er verder gerijpt, gemengd of direct gebotteld. Het is duidelijk dat een dergelijke werkwijze uitgelezen kansen bied om whisky te bundelen in karakteristieke series, zie daarvoor hun website. Daarnaast geeft zo’n groot bereik whiskies de mogelijkheid tot groeperen en dat doet deze bottelaar dan ook: per serie zijn de whiskies uit de diverse regionen met kleur gecodeerd. Voor de liefhebber is op deze manier bijvoorbeeld eenvoudig te zien of het om een een rokerige/zilte Islayer gaat, een zoetige Speysider of juist een uitgesproken Highlander.
Opmerkelijk genoeg werd de tasting gepresenteerd door een oud-werknemer van Morrison Bowmore Distillers, die ook de de gelijknamige tasting in het vorige seizoen presenteerde. Die keer kregen we zeven whiskies voorgezet, dus met het wisselen van baan heeft deze meneer zijn gulheid in ieder geval niet verloren.
De whiskies waren stuk voor stuk goed en boden voor ieder wat wils. De Timorous Beastie is een prima blend waarin onder andere Glengoyne verwerkt is. Ik prefereer zelf de single malts, omdat die een aanzienlijk uniekere smaaksensatie bieden. Aan de andere kant bied dat ook sneller een teleurstelling als het niet helemaal aan je smaak voldoet. De Dailuaine zou ik een doordrinker noemen, maar is verder weinig bijzonder. Het wordt een heel ander verhaal bij de Blair Athol en de Glen Ord. Deze whiskies zijn beiden voortreffelijk speciaal. Ter informatie: voor het proeven zijn we niet op de hoogte van de prijs en ook hebben we afgeleerd om op de leeftijd af te gaan. Het zou zonde zijn om de sensatie van deze whiskies in woorden te vatten, dat zou ze al snel te kort doen.
De Invergordon is een interessante verrassing. Het is duidelijk te proeven dat dit een single grain whisky is. Het verschil is dat single malts van gerst worden gemaakt, terwijl single grains van tarwe of rogge worden gemaakt. Voor de volledigheid: Amerikaanse Bourbon wordt van mais geproduceerd. Na inmiddels een paar keer whiskies van diverse granen geproefd te hebben gaat mijn voorkeur steeds sterker uit naar gerst. Door een aantal aanwezigen werd de Invergordon vergeleken met wodka, maar ik ben ervan overtuigd dat de lange rijping deze whisky zeker een aangenaam complexe smaak geeft.
De zeer rokerige whiskies worden altijd als laatst geproefd en zo ook de Big Peat, een blend waarin onder andere Ardberg verwerkt is. Het resultaat is een zeer drinkbare roker, erg geslaagd. Tijdens de tasting werd duidelijk dat de presentator nog maar kort voor deze bottelaar werkt en daardoor meer algemene toelichten kon geven (en voorlezen) dan de bijzondere verhalen die mensen die bij een distilleerderij zelf werken oprakelen. Erg was dat niet, want we hebben ook vanavond flink wat opgestoken. Wist je bijvoorbeeld dat de typische pagodedaken van distilleerderijen in de Speyside regio de luchtstroming van de moutende granen optimaliseren? Interessant!
Deze avond was niet maximaal bezet en dat bood een flinke hoeveelheid whisky voor de loterij. Daarnaast waren er flessen van de Timorous Beastie en de Blair Athol whiskies te winnen. Na mijn winst vorige tasting heb ik zes in plaats van vier lootjes gekocht (£3 totaal). Ongeloofelijk maar waar, ik ben er opnieuw met de eerste prijs vandoor gegaan! Met de keus tussen de bovengenoemde flessen heb ik uiteraard voor de Blair Athol gekozen. Daarnaast heb ik met twee andere lootjes nog drams gewonnen. Geen slechte return-on-investment: ik schat dat ik in totaal zo’n £20 aan lootjes heb uitgegeven en ik heb ter waarde van £120 aan whisky gewonnen. Daarbij ga ik nog voorbij aan het feit dat de tasting zelf onwijs veel waar voor het geld is. Tenslotte zijn er nog de overgebleven glazen: in de pub betaal je daar minstens £3 voor, nu krijg je ze bijna gratis.
Het is duidelijk, dat was weer een top-tasting!