6.0 KiB
id, title, author, layout, guid
| id | title | author | layout | guid |
|---|---|---|---|---|
| 2159 | Whisky tasting | Rik | post | http://csbnw.no-ip.org:38/?post_type=ai1ec_event&p=2159&instance_id= |
Vanavond werd de whisky tasting gepresenteerd door Glenmorangie. We werden getrakteerd op de standaard editie, drie edities uit wijn/sherry/port vaten en een nieuwe editie:
- Original (10 year, 40%, £31
- Lasanta (12 year, 46%, £39
- Quinta Ruban (12 year, 46%, £41
- Signet (no age statement, 46%, £125)
- Duthac (no age statement, 43%)
De originele 10 jaars editie hadden we al eens eerder geproefd bij Bep en Bob tijdens vorig jaars kerstvakantie. Bob vertelde toen dat hij deze whisky van een collega had gehad. De presentatrice van de tasting vertelde ons dat dit de Schotlands meest verkochte single malt is. En niet zonder reden, want ook wat mij betreft is dit de beste 10 jaars, 40% whisky die ik tot nu toe heb geproefd. Het licht geturfde mout waarvan deze whisky is gemaakt geeft duidelijk een aangename complexe drinkbeleving.
De presentratie was erg uitgebreid en naast de whiskies kregen we diverse zaken te bekijken, ruiken en proeven. Alleerst twee verschillende soorten gemoute gerst om duidelijk te maken wat diverse methoden van drogen voor invloed hebben.
De eerste is de “standaard” gerookte mout. De tweede is de bijzondere donkere geroosterde “chocolade” mout. Eigenlijk waren beiden behoorlijk smakelijk en wat mij betreft ook als tussendoortje erg geschikt. Vervolgens kregen we het verse distillitaat te proeeven. Voor alle duidelijkheid, deze was op onverdunde sterkte (ongeveer 70%) exact zoals het het vat in zou gaan. Ik zou de bijzonder fruitige smaak van dit heerlijke vocht willen vergelijken met de Tsjechiesce moon-shine van het recente internationals dinner. Veel beter dan die die we hadden geproefd bij de ChemSoc event (al kan het komen dat die uit plastic kwam). Daarnaast werd ons verteld dat Glenmorangie Original een blend is van drank die in nieuwe bourbon vaten en in tweedehands bourbon vaten is gerijpt. Om dat verhaal kracht bij te zetten kregen we beide dranken ook afzonderlijk te proeven. Dezen waren op vatsterkte, minstens 60%. Zoals verwacht is de eerste uitgesprokener omdat er nog meer componenten uit het hout zijn te extraheren. De tweede is wat gematigder, maar nog steeds prima drinkbaar op zichzelf. We kregen als uitdaging om zelf te blenden en verdunnen om daarna het resultaat te vergelijken met de Original. Helaas was die tegen de tijd dat het zo ver was al op…
Normaal gesproken zijn de wijn/port/sherry gerijpte whiskies bijzonderder dan de standaard editie, maar de Lasanta (nagerijpt in sherry vaten)en de Quinta Ruban (nagerijpt in port vaten) stelden lichtelijk teleur. De Lasanta had ik al eerder met plezier geproefd op Edinburgh Airport, maar vergeleken met de Original viel die nu toch tegen. Hij bleef slechts kort in de mond hangen. De Quinta Ruban klinkt exotisch, maar kon mij niet veel meer bekoren dan de Lasanta. Misschien komt het omdat deze whiskies slechts korte tijd zijn nagerijpt in wijn/port/sherry vaten. Dat geeft natuurlijk lang niet zo’n sterk effect als whisky van andere distilleerderijen die zijn hele leven in dergelijk hout heeft doorgebracht.
De Signet is een prachtige whisky, wellicht zelfs meer vanwege het verhaal erachter dan de prijs! Het is uiterst belangrijk om niet alleen op de kleur en leeftijd van whisky af te gaan alvorens een vooroordeel te vormen. De Signet is erg donker van kleur, maar niet omdat deze in wijn/port/sherry vaten heeft gerijpt. De kleur wordt ook niet veroorzaakt door toevoegingen zoals karamel. De sleutel tot dit ogenschijnlijke mysterie is het gebruik van bovengenoemd chocolademout in een deel van het distillaat. Helaas ben ik vergeten te vragen of er een apparte productielijn is voor de verwerking van dit mout. Ook het gebrek aan leeftijdsaanduiding is noemenswaardig: als we het verhaal mogen geloven bevat dit product namelijk whiskies van maar liefst 30 en 40 jaar oud! Ongetwijfeld is dat bijgemengd met veel jongere whisky, maar wat een schitterend resultaat heeft dat opgeleverd.
De Duthac (nagerijpt in sherry vaten) tenslotte is een nieuwe editie die binnenkort wordt uigebracht. We zijn dan ook fortuinlijke bevoorrechtelingen om hem nu al te proeven, of niet? Niet echt, want na de vorige whisky is deze toch aanzienlijk minder bijzonder. Wie de tel heeft bijgehouden moet opmerken dat we op dit moment van de tasting al een redelijke hoeveelheid whisky tot ons hebben genomen. Het is daarom een hachelijke onderneming om de Duthac nog fatsoenlijk met de Orignal editie te vergelijken.
Voordat de loterij begon was er nog het laatste onderdeel van de demonstratie: stukken hout van diverse vaten. De presentatrice had zelf meegedronken, dus haar verhaal over hout en hoe veel expertise Glenmorangie daarin heeft was niet heel erg samenhangend meer. Maar evengoed leuk om nog even te zien! Behalve nog een aantal royale whiskies heb ik vanavond opnieuw geen fles whisky gewonnen, maar al met al was het zeker een geslaagde avond.
Wat een verassing was het dat de Glenmorangie Original bij Aldi in de reclame (slechts £25!) was! Of Aldi ook in andere landen in A-merken handelt weet ik niet, maar hier in Schotland is zeker de productgroep alcoholen daarin prima vertegenwoordigd. Ik heb mijn fles de zaterdag na de tasting gekocht en uiteraard bijna direct geopend om het begin van de tasting her te beleven. Uiteraard heb ik ook de verpakking gelezen en de tekst daarop was soms letterlijk dezelfde als wat ons bij de tasting werd verteld. Toen had ik niet zo erg in de gaten dat er een ingestudeerd verhaal werd opgerakeld, maar erg is het natuurlijk ook niet.