7.6 KiB
id, title, author, layout, guid
| id | title | author | layout | guid |
|---|---|---|---|---|
| 2312 | Whisky Tasting | Rik | post | http://csbnw.no-ip.org:38/?post_type=ai1ec_event&p=2312&instance_id= |
Vanavond was de laatste whisky tasting van het seizoen en het mag gerust een fantastische finale genoemd worden! Op het programma stonden maar liefst zeven whiskies van drie distilleerderijen:
- BenRiach (Speyside)
- GlenDronach (Speyside)
- Glenglassaugh (Highland)
Het is erg leuk om BenRiach op een tasting tegen te komen, want deze distilleerderij is nogal memorabel. Op mijn allereerste avond in St Andrews liet mijn toenmalige huisbaas me Benriach Authenticus 21yo (46%, £114) proeven. Dat was m’n eerste single malt en hoewel ik toen nog amper ervaring met whisky had, was het een zeer aangename introductie. Meer recent heeft Bram de BenRiach 12 yo (40%, £30) aangeschaft en omdat we die bij een van m’n bezoeken in Nederland hebben gedronken is dat ook zeker het vermelden waard.
Nu dan over de whiskies van deze tasting: het was helemaal niet erg dat geen van allen extreem duur is, want kwaliteit kent geen prijs. De rijke verscheidenheid gaf vanzelfsprekend uitgebreide mogelijkheid om onderling te vergelijken. Daartoe heb ik de whiskies dan ook tussen de volgorde van de tasting door (zoals hierboven genoemd) diverse malen herproefd.
Vergeleken met de andere exemplaren deze avond zijn de BenRiach 10 jaars (beetje sherry) en Glenglassaugh Evolution (highland) de standaards. De BenRiach Port Finish en de GlenDronach zijn duidelijk gesherriede whiskies en de BenRiach Curiositas en de Glenglassaugh Torfa zijn de rokerigen.
Het is gelijk duidelijk dat BenRiach een knap staaltje werk heeft gemaakt van zijn standaard 10 jaar oude whisky. Deze kent voldoende diepgang om zich te meten aan de standaard edities van Glenmorangie en Auchentoshan. De port finish van BenRiach is opvallend oranje van kleur. Naar verluidt bevat ook deze expressie het voor BenRiach karakteristieke vleugje rook, maar dat wordt wat mij betreft lichtelijk onderdrukt door de overweldigende fruitigheid. Bij het ruiken en proeven van de Curiositas is de rook onmiddellijk zeer duidelijk aanwezig. Het is interessant dat de rokerigheid hier duidelijk verschilt van het ietwat medicinale, zilte dat in whiskies uit Islay (zoals Ardberg) zo duidelijk naar voren komt. Dit zijn slechts enkele van de vele varianten BenRiach, dus ik weet zeker dat iedereen hier wel een favoriet exemplaar uit kan kiezen.
Van de twee Glendronachs vond ik de 18 jaars variant niet speciaal lekkerder dan de puike 12 jaars. Wie een goede prijs/kwaliteit verhouding prefereert zou ik dan ook zeker aanraden de 12 jaars variant aan te schaffen. Hoewel je dan eigenlijk ook de BenRiach Port finish zou moeten overwegen, denk ik dat je er dan beter aan doet om simpelweg twee flessen aan te schaffen: een Glendronach en een speciale (rokerige) variant van de BenRiach.
Wat betreft de whiskies van Glenglassaugh (die geen leeftijdsanduiding dragen), dit zijn duidelijk unieke exemplaren. Beiden zijn op redelijk hoge alcoholpercentages gebotteld en dat komt de smaak zeker ten goede. De Evolution presenteert een aangename olieachtigheid die wel iets doet denken aan de eerder geproefde whisky van Craigellachie. De Torfa tenslotte is een lekkere rokerige waarop hetzelfde verhaal van toepassing is als de BenRiach: wel rook (turf) maar geen zilt.
Net als op de vorige tasting nodigde de diversiteit van de whiskies uit tot experimenteren. Zoals de trouwe blog-lezer nu wel duidelijk moet zijn houd ik voornamelijk van rokerige whiskies met een flinke dosis sherry. Het lag dan ook voor de hand om een slokje Glendronach 12 jaar te proeven en met die smaak nog aan het verhemelte een nipje van de Glenglassaugh Torfa te nemen. Waarempel, de fruitigheid drukt een groot deel van de rokerigheid weg en er onstaat een geheel nieuwe smaakbeleving. Dit fenomeen is bij de whisky-industrie ongetwijfeld al lang bekend en uitgebuit, maar het geeft zeker voldoening om ook zelf te blenden.
Na de de tasting was er eerst de algemene leden vergadering waarin een nieuw bestuur werd verkozen. Vanwege de toegankelijkheid (er was een kandidaat in een rolstoel) verplaatsten we hiervoor naar de sfeervolle Chariots Bar van het hotel waarin de tasting plaats vond. Na deze formaliteiten was het tijd voor de loterij. Wij chemici (Frank, Nederlands; Stefan, Wales; ik) deden allen met leuke hoeveelheid lootjes mee. De eerste prijs ging naar Stefan, een uitmuntende Glendronach 21 yo (48%, £87). En daarvan hebben we ook direct wat geproefd. Hoewel de smaakpapillen na een behoorlijke hoeveelheid whisky iets minder goed functioneren, was het nog steeds erg lekker om met deze overwinningswhisky te proosten. Na deze hoofdprijs waren er nog diverse minstens halfvolle flessen te winnen. Frank was zo fortuinlijk om de BenRiach 15 jaar Port Finish te winnen. Meestal wordt het niet op prijs gesteld als een persoon vaker dan eenmaal wint, dus het was dan ook erg slim van Stefan om z’n tweede winnende lot (voor de derde prijs) aan mij weg te geven, zodat ik er met mijn lievelings Glendronach 12 jaar vandoor kon. Normaal letten de aanwezigen redelijk goed op welke lotnummers (van welke tafels) de prijzen vallen, maar nu hadden ze ons truckje niet door.
Dit overweldigende succes ging niet onopgemerkt en de eigenaar van de opstartende Kingsbarns distillery, Doug Clements schoof nog even bij onze tafel aan. Onder het genot van een laatste whisky probeerde hij ons over te halen om in de zomer als tourgids voor hem te komen werken. Leuk geprobeerd, maar daar hebben wij promovendi natuurlijk helemaal geen tijd voor. Daar komt nog bij dat het aantal Nederlandse bezoekers nogal gering is. Niet al te teleurgesteld door deze afwijzing bood hij ons wel een speciaal programma aan als we zijn distilleerderij eens zouden bezoeken. We zouden dan onder ander vers distillaat te proeven krijgen, een van de grootste eren die een whisky liefhebber ten deel kan vallen.
Met deze fantastische avond sluiten we helaas een zeer geslaagd seizoen vol voortreffelijke whisky af. Ik weet zeker dat ik opnieuw erg veel heb opgestoken door dit seizoen geen enkele tasting te missen. We gaan ongetwijfeld ook door met het zelf organiseren van kleinschalige whisky tastings, want dat was vorige keer een groot succes.
Om af te sluiten, ik heb besloten te stoppen met het telkens zo uitgebreid rapporteren over de tastings. Ik zal een overzicht bij blijven houden van de geproefde whiskies en mijn bevindingen, maar dan op een aangepaste manier. Daarover later meer, sláinte!